Kadim Kuşlar
Menü

Ana Sayfa / Özel Koleksiyonlar

Sürgün Yazılar

Bir yarımız uzaklarda kalmıştır...

Geride kalan hayatlar, kâh yarım kâh yeni hikâyeler, hatıraları yeniden yazdıran yaşanmışlıklar ve o meşhur dize: “Ben gurbette değilim, gurbet benim içimde!”

6 yazı

Deneme

Dokunamadıktan Sonra

Uzakta kalmışlara ya da yakınlıktan sürülmüşlere dert olmuş onlarca gariplik... İşte onlardan biri de olağan melodisi acılaşmış bir aramayı yanıtlama çare…

Hikâye

B-047

Dosyadaki kâğıtları dördüncü kez sayarken yanımdaki adam bana bir ataş uzattı. Sayfalar kucağımdan kayıyor, her düşüşte onları baştan sıralıyordum. Ataşı …

Deneme

Annenin Sesine Giden Yol

Emine Sevgi Özdamar’ın Annedili öyküsünde kelimeler, beden ve uzaklık

Almancamın bu öyküye yetip yetmeyeceğinden, saklamayayım, epey çekindim. Emine Sevgi Özdamar’ın Mutterzunge’sinin, Türkçede Annedili diye bilinen başlık ö…

Deneme

Bir Masanın İki Tarafında

Abdulrazak Gurnah’ın Deniz Kenarında romanının başlangıcında susmak ve anlatmak

Deniz Kenarında’nın ilk sayfalarını bir bekleme salonunda, sıra numaramın ekranda belirmesini beklerken telefondan okudum. Çevremde herkes elindeki kâğıdı…

Hikâye

Ağır Anahtar

Cebimdeki anahtar hiçbir kapıyı açmıyordu. Yine de her sabah işe giderken onu da alıyordum yanıma. Telefon, ulaşım kartı, evin anahtarı, bir de diğeri, Tü…

Deneme

Tek Gecelik Evin Uzun Sabahı

Latife Tekin’in Berci Kristin Çöp Masalları’nın açılışından barınmaya, göçe ve görülmeye doğru

Gecekondu sözcüğünü yıllarca tek bir kelime gibi telaffuz ettim, içinde iki ayrı kelime durduğunu hiç düşünmeden. Latife Tekin’in Berci Kristin Çöp Masall…

Yukarı Çık

Sürgün Yazılar

Bu rafta kimler var?

Bu koleksiyonda yurdundan, evinden ya da dilinden ayrı düşmüş insanların yazıları bir araya geliyor. Kimi bir nehri sabahın ilk ışıklarında geçmiş, kimi yıllardır aynı valizi açıp kapatıyor, kimi de hiç yola çıkmadan kendi şehrinde yabancılaşmış. Tanıklıklar, öyküler, mektuplar, şiirler ve göç edebiyatı üzerine okumalar burada aynı rafı paylaşıyor.

Yazarlardan parlak cümleler beklemiyoruz. Pasaporttaki bir şerhi, bir kampta geçen geceyi, yeni bir dilde ilk kez ekmek istemenin mahcubiyetini anlatan sade bir metin bizim için yeterince kıymetli. Yaşanmış olanla kurgulanmış olanın arasındaki çizgiyi okura açık tutmanızı, gerçek kişileri hedef göstermemenizi, kendinizi ve geride kalanları korumanızı rica ediyoruz. Dilerseniz müstear bir adla yazabilirsiniz, sayfada yalnızca seçtiğiniz ad görünür.

Okurdan da bir dileğimiz var. Bu yazıları bir dosya ya da haber gibi okumayın. Her birinde bir insanın kendi sesiyle anlattığı bir hayat duruyor ve o hayat çoğu zaman yarım kalmış bir cümleye benziyor. Çünkü sürgün sınırda başlayıp sınırda bitmiyor, insan onu yıllarca yanında taşıyor.

Eski evinin anahtarını hâlâ cebinde taşıyanlar için bu rafta her zaman bir yer var.

Kadim Kuşlar’da ara