Ben

Başında eski bir kelime olan Bir sıfat tamlamasıyım artık Gittiğim yerlerde Gördüğüm insanlarda Herhangi bir kâğıt parçasında Falan yok mu hani dendiğinde Nereye konulacağımın telaşında Çağrılmaya çalışıldığımda Alelade sıradan Tamlayanı eski Tamlananı ise dertli Ben Yalnızlık nedir diye sorulduğunda Akla ilk gelenim Ben Bazen köşe bucak kaçılan Bazen yalanlara hapsolan Beraati olmayan hafakanlarım Ben Bahanelerle uzaklaşılan İhanetlerle yanan Suyu kurumuş bir pınarım Ben Düştüğünde ateşi içine Küfesinde çaresizliği Sevdasında muhatapsız olanım Ben Yorgunluğu öğünü Özlemi dünü bugünü Gözlerde feri kalmayanım Ben Hanı hamamı talan Yurdu yuvası viran Memleketi olmayan bir yolcuyum Ben Zalimin zulmünden Feleğin sillesinden Aşkın ateşinden yananım Ben Bir aciz kulun kölenim Bunca kederle ne ederim Ne olur Allahım diye inleyenim Ben Yoluna olan gurban Affına gecelerde sığınan Umutla inşirahı bekleyen bir kulum Ben Omuzlarda yükü Taşıyamasam vermezdin bu hükmü Mecal kalmadı yetiş diyenim Ben Yere göğe sığamamış Bir türlü olduramamış Eskide kalmış eski bir sıfat tamlamasıyım Ben Vaadini hasretle bekleyen Dermansız dizlerle emekleyen Bir sabaha hayalleri tüllenen bir garibim Ben Neşesi çalınmış Gülmeleri yüzünden sökülüp alınmış Sevinci ezilip atılmış çektikçe çekenim Ben Ölsem ne yazar ölmesem ne Gülsem ne yazar gülmesem ne Olsa ne yazar olmasa ne olanım Ben Doğacak güneşin elbet Ne diyor kitapta... sabret Seninle beraberim diyene hayret Ahir zamandır bekleyenim ben Ben...